Gisteren schreef ik al dat ik met een giga bos gipskruid aan de gang zou gaan vandaag en inmiddels is er al wat resultaat geboekt .
Alleen kan je aan de bos nog niet zien dat er wat vanaf is .
Bij een foto is het poëzie album van een tante van mij te zien . Het versje dateert uit 1910 en is door mijn overgrootmoeder geschreven .
Het album is voor mij van onschatbare waarde omdat ik zo toch nog iets heb van de handschriften van mijn opa, oma en ooms en tantes .
Doordat mijn vader het 13 van 14 kinderen was , dus bijna de jongste , en ik ook weer de jongste in het gezin , heb ik mijn grootouders niet meegemaakt jammer genoeg .
Maar het knuffelen , wat ik graag doe , zal ik wel van mijn opa hebben want dat scheen hij graag te doen met mijn zus toen ze een ukkie was . Hij was met de geboorte van haar haast net zo blij als met zijn eigen kinderen . En toen ze kon lopen kwam hij haar iedere dag halen voor een wandelingetje , lief hé ?
.jpg)



